Hero60 – [ฮีโร่กลับด้าน] ฮีโร่60! หัวใจเหล็ก!? ฮีโร่ที่ไม่เท่คนนี้ถึงกับหวาดกลัว [ความประทับใจ] สูงแต่ดูเหมือนจะชอบเสื้อผ้าน่ารักๆ ดูเหมือนจะเป็นผู้หญิงที่ไม่ค่อยแสดงความคิดเห็น ดูเหมือนจะโดนเจ้านายที่ทำงานรบกวน ผิวซีด! เธอมีบุคลิกที่แข็งแกร่ง (ตอนที่เราลองเสื้อผ้า เธอพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า "อันนี้ไม่เหมาะกับคุณเลย (　´д｀)") [คำอธิบาย] ร้านนี้เป็นร้านที่คัดสรรมาอย่างดี มีบรรยากาศแปลกๆ เล็กน้อย มีไฟเยอะแยะอยู่เหนือศีรษะ ดูเหมือนของที่คนดังจะมีไว้ในบ้าน และด้วยไฟเหล่านั้น เงาของฉันจึงฉายลงบนเสื้อผ้า ซึ่งแย่มาก (* ´∀ ｀) ฮ่าๆ มันเหมือนกับการแสดงหุ่นเงา เงาของฉันฉายลงบนกระโปรงและเสื้อถัก ทำให้ฉันดูเหมือนสายลับที่ถูกเปิดเผยตัวตนอย่างสมบูรณ์ ถ้าเป็นแบบนี้ มันไม่ใช่แค่ภาพที่แอบถ่ายหรอกนะ ฉันอยากจะบอกว่าการมีอยู่ของฉันมันชัดเจนเกินไปแล้ว แต่ใจเย็นๆ ก่อน ร้านนี้คนไม่เยอะมาก และในช่วงบ่ายวันธรรมดา มักจะไม่มีใครอยู่แถวนั้นเลยนอกจากฉัน มันแย่ขนาดที่ฉันอยากจะบอกว่ามันเหมือนป่าในโอกินาวาเลย พนักงานส่วนใหญ่มีท่าทีแบบ "ปล่อยฉันไว้คนเดียว" เหมือนกับสาวๆ สไตล์ฮันนีมูน พวกเขาเมินเฉยฉันอย่างสิ้นเชิง และจะไม่เข้ามาใกล้ฉันจนกว่าฉันจะพูดกับพวกเขาก่อน มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังรอ "ตัวเลือก" ในซ่องโสเภณีชั้นสูง ทำให้ฉันสงสัยอยู่ครู่หนึ่งว่า "เดี๋ยวก่อน ฉันจ่ายเงินเพิ่มหรือเปล่า?" ฉันพูดถึงมันสารพัดอย่าง เหมือนร้านขายเสื้อผ้าในป่า แต่เอาจริงๆ แล้ว ร้านแบบนี้ก็ไม่ใช่สภาพแวดล้อมที่แย่สักเท่าไหร่หรอก ฉันเป็นคนประเภทที่ถ้าเจอผู้หญิงก็เข้าไปข้างในได้เลย ดังนั้นฉันจึงเริ่มสำรวจก่อน เดินไปทั่วร้านและดูเสื้อผ้า... ไม่ใช่สิ ดูพนักงานต่างหาก แล้วก็มีพนักงานคนหนึ่งที่ดึงดูดสายตาฉัน—ไม่ใช่เป้าหมายของฉัน แต่เป็นคนที่โดดเด่นมาก เธอเดินตรงมาหาฉัน ในที่ที่รู้สึกเหมือนเป็นสลัมเดินได้ ฉันจึงเรียกเบาๆ ว่า "ขอโทษค่ะ" เธอตอบรับทันที เธอเป็นผู้หญิงที่ดูเรียบร้อย ผมสีดำยาวประบ่า เธอมีจมูกโด่งและใบหน้าที่สวยงาม ต่อมาฉันจึงรู้ว่าเธออายุ 25 ปี ทฤษฎีของฉันที่ว่าผู้หญิงตัวสูง ยกเว้นพวก "gyaru" มักจะอ่อนโยนและเงียบๆ ดูเหมือนจะเป็นจริงในกรณีนี้ และฉันก็มีความคาดหวังสูง คุณอาจคิดว่ากล้องถูกตั้งไว้ต่ำเพื่อถ่ายภาพใบหน้า แต่ไม่ใช่แบบนั้น ผู้หญิงคนนั้นสูงมาก (´д｀) เธอสูงมากจนระดับสายตาของเราเกือบจะเท่ากัน ตอนแรก ฉันถามราคาเสื้อผ้าที่อยู่ด้านหน้า และเธอบอกฉันด้วยสีหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย ในขณะนั้น เธอโน้มตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย และ...โอ้! ฉันเหลือบไปเห็นกางเกงในสีขาวบริสุทธิ์! ของจริงแน่นอน! แทนที่จะกำหมัดและตะโกนว่า "เยส!" มืออาชีพที่ช่ำชองคงจะพูดว่า "อืม..." (พร้อมเอามือรองคาง) ดูเหมือนวันนี้โชคของฉันจะไม่เลว ฉันจำไม่ได้ว่าสีนำโชคของฉันคืออะไร แต่เนื่องจากกางเกงในของผู้หญิงคนนั้นเป็นสีขาว ฉันจะเลือกสีขาวแล้วกัน เธอดูเงียบๆ ฉันจึงตัดสินใจถามเธอตรงๆ ว่า "คุณคิดยังไงกับสิ่งนี้?" เสียงของเธอเบา และดูเหมือนเธอจะเป็นคนประเภทที่พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยมีพลัง ฉันเดินไปรอบๆ ชั้นวางของหน้าร้าน ถามเธอเกี่ยวกับกระโปรง เสื้อ เดรส และอื่นๆ ทีละอย่าง ตอนที่เธอหยิบชุดเดรสตัวหนึ่งขึ้นมา มันมีคอเสื้อค่อนข้างต่ำ เธอบอกว่า "แบบนี้ผู้ชายชอบกันนะ" ผมเลยรีบตอบกลับไปว่า "งั้นคุณก็เป็นพวกวิตถารสินะ!" แล้วเธอก็เล่นตามน้ำอย่างน่าประหลาดใจ โดยพูดว่า "โอ้ ไม่เลยค่ะ! (หัวเราะ)" อืม บางทีอาจจะไม่แย่ขนาดนั้นก็ได้นะ? การที่สาวน้อยน่ารักเล่นตามมุกตลกแบบนี้ มันทำให้หัวใจของชายแก่คนนี้พองโตจริงๆ ถ้าไม่นับเรื่องตลก มันก็แค่การล่วงละเมิดทางเพศเล็กน้อย แต่ภาพโคลสอัพหน้าเธอภาพนี้อาจจะเป็นภาพที่ดีที่สุดของวันเลยก็ได้ (ประชด) จากนั้นผมก็ถามเธอว่าอยากลองใส่ดูไหม โดยพูดว่า "ผมอยากลองใส่ด้วยตัวเอง..." เธอดูสับสนและนิ่งไปครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้รับคำสั่งแบบนี้ (* ´∀｀) <สมัยนี้ เขาไม่ลองเสื้อผ้าก่อนซื้อกันแล้ว> คุณวางมันพิงกำแพงแล้วลองใส่ดู ตอนแรก เธอดูสงสัยเล็กน้อยเหมือนเคย แต่พอผมพูดไปเรื่อยๆ ว่า "กระโปรงตัวนี้เป็นยังไงบ้าง?" และ "ลองใส่คู่กับเสื้อถักตัวนี้ดูไหม?" เธอก็เริ่มยิ้มอย่างมีเลศนัย เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังคิดว่า "ผู้ชายคนนี้กำลังทำอะไรอยู่เนี่ย...?" ในใจผมอยากจะตะโกนว่า "เขาเป็นคนเก่งที่ถ่ายรูปกางเกงไปพร้อมๆ กับจัดชุด!" ร้านนี้ปล่อยให้ลูกค้าจัดการกันเอง ดังนั้นผมจึงยังค่อนข้างปลอดภัยเพราะพนักงานคนอื่นๆ ไม่เห็นผม อย่างไรก็ตาม ส่วนที่แย่ที่สุดคือตอนนี้เธอระแวงผมมากขึ้นเมื่อเราอยู่กันสองต่อสอง และเธอก็เย็นชามากขึ้นเรื่อยๆ สาวน้อยซุกซนที่เคยตอบสนองต่อผมหายไปไหนหมดแล้ว? ดูเหมือนเธอจะไม่มองกล้อง แต่ดูเหมือนเธอจะรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ (หรือบางทีพวกเขาอาจได้รับโทรเลขเตือนเกี่ยวกับคนแบบนี้ที่จะเข้ามา) ที่เกิดเหตุ ผมเหงื่อท่วมตัว คิดในใจว่า "โอ้ ไม่นะ พวกเขาอาจจะสังเกตเห็นผมแล้ว" แต่ผมอดถามไม่ได้ว่า "ว่าแต่ คุณอายุเท่าไหร่ครับ?" และเธอก็ตอบอย่างปกติว่า "ฉันอายุ 25 ค่ะ" น้ำเสียงของเธอต่ำลงกว่าเดิม ใบหน้าบิดเบี้ยว และบรรยากาศก็หนักอึ้งขึ้นมาทันที เหมือนกับฉากเริ่มต้นของหนังสยองขวัญ มันอาจจะดูโอเค แต่ผมรู้สึกว่ากำลังจะมีอะไรเกิดขึ้น เธอมองไปที่พนักงานคนอื่นๆ เป็นระยะ แต่พวกเขากลับไม่สนใจเธอเลย ผมไม่เข้าใจว่าทำไม แต่ผมรู้สึกไม่ดี... เธอยิ้มและพูดว่า "ฉันจะคิดดูก่อน!" แล้วก็จากไป ในที่สุด ผมก็ไม่ได้ซื้ออะไร และมันก็จบลงอย่างงดงาม ผมระวังไม่ให้ถูกจับได้ว่ากำลังถ่ายรูป และผมก็ได้แอบเห็นกางเกงในของเธอ แต่ผมรู้สึกว่าผมทำให้เธอเสียใจ ฉันอยากให้พนักงานร้านปฏิบัติต่อฉันเหมือน "ลูกค้าผู้บริสุทธิ์ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย" จนถึงที่สุด (ถึงแม้ว่าฉันจะทำอะไรแบบนี้อยู่ก็ตาม) สีหน้าของพวกเขาที่ค่อยๆ ระแวงมากขึ้นเรื่อยๆ นั้นช่างน่าดึงดูดใจสำหรับบางคน แต่ไม่ใช่สำหรับคนอื่นๆ นั่นแหละคือลักษณะของวิดีโอนี้ (* ´∀｀) ป.ล. ฉันกลัวมากจนคิดว่าเปิดกล้องรองเท้า แต่ฉันไม่ได้เปิด... (　´д｀) *เนื้อหาที่เขียนในข้อความหลักเป็นเรื่องไร้สาระและเป็นเรื่องแต่งทั้งหมด* *โปรดอย่าพยายามเซอร์ไพรส์ฉัน* [อายุ] 25 [ภาพ] ใบหน้า เสียง ภาพด้านหน้า ภาพด้านหลังกลับหัว [สีกางเกงใน] สีขาว ด้านหนึ่งถูกรัดไว้ เวลาเล่น: 4 นาที 1 วินาที ขนาดวิดีโอ: FHD 1920×1080 *ผลงานชิ้นนี้เป็นงานเขียนเชิงนิยายที่สร้างขึ้นผ่านการจัดฉาก* นี่ไม่ใช่ภาพเหตุการณ์แอบดูหรือการถ่ายทำโดยไม่ได้รับอนุญาตแต่อย่างใด (* ´∀｀)